De toestand

Al jaren wordt onderzocht in hoeverre de mensheid ook vóór het industriële tijdperk het klimaat zou hebben kunnen beïnvloeden. Centraal daarin staat de rol van ontbossing ten behoeve van landbouw, veeteelt, brandstof en hout.
Vooral de paleoklimatoloog William (Bill) Ruddiman poneert al geruime tijd dat de mensheid reeds duizenden jaren bijdraagt aan een langzame stijging van CO2 en CH4 in de atmosfeer. In vorige interglacialen steeg de hoeveelheid CO2 (koolstofdioxide) en CH4 (methaan) vrij snel tot een piek, om daarna langzaam te dalen totdat een nieuw glaciaal intrad. Het huidige interglaciaal, het Holoceen, wijkt daarvan echter af.

Lees verder »

De hoeveelheid CO2 in de atmosfeer neemt gestaag toe. Het ligt voor de hand dit toe te wijzen aan verbranding van fossiele brandstoffen. Soms wordt echter tegengeworpen dat de oceanen voortdurend een veel grotere hoeveelheid CO2 opnemen en ook weer uitstoten. Dat is waar, maar als de oceanen netto minder CO2 zouden opnemen, dan zou de hoeveelheid in de atmosfeer veel sterker stijgen dan het in werkelijkheid doet.
Lees verder »

Op enkele sites van criticasters van klimaatverandering zijn de laatste weken artikelen geplaatst, waarin uiteengezet wordt dat CO2 inderdaad zorgt voor een ‘broeikaseffect’. Het werk van John Tyndall in 1859 en vele anderen na hem hoeft dus toch niet de prullenbak in.

Interessant is de vraag waarom de sites van Pielke Sr., Roy Spencer en weerman Watts hieraan ineens zoveel aandacht besteden. Een groot deel van hun ‘achterban’ was in de roes van de Climategate-ballon zover doorgeschoten dat zelfs simpele natuurkundige wetten er niet meer toe deden. Nu die ballon is doorgeprikt is het blijkbaar tijd voor enige ontnuchtering.

Pluspunt: als in de toekomst een criticaster nog eens beweert dat het broeikaseffect niet bestaat, kun je simpel even verwijzen naar bovenvermelde sites.

Over de levensduur van CO2 in de atmosfeer vinden we vaak heel verschillende getallen genoemd, die uiteenlopen van enkele jaren tot honderden jaren. Wat is er nu waar?

Eigenlijk zijn beide uitersten waar. Enkele jaren slaat op de verblijfsduur van een willekeurig CO2 molecuul in de atmosfeer, honderden jaren slaat op de tijd die nodig zal zijn een overschot aan CO2 helemaal weg te werken.

Lees verder »